Opis
Galeria Wiktora Emanuela III (Galleria Vittorio Emanuele III) to kryty pasaż w samym sercu Mesyny, między corso Cavour a piazza Antonello: przejście w stylu secesyjnym i art déco, ze szklaną kopułą, zbudowane w mieście odradzającym się po trzęsieniu ziemi z 1908 roku, dziś pełne lokali.
Główne wejście to wielki łuk od strony piazza Antonello, między masywnymi pilastrami, pod podwyższonym zwieńczeniem. Wewnątrz trzy ramiona spotykają się w sześcioboku nakrytym przeszkloną kopułą; sklepienia kolebkowe mają świetliki z kolorowego szkła, a posadzka to mozaika z drobnych kostek.
Zaprojektował ją mesyńczyk Camillo Puglisi Allegra, a rzeźbiarze Antonio Bonfiglio i Ettore Lovetti zajęli się dekoracjami inspirowanymi sycylijskim XVIII wiekiem. Zbudowana w latach 1924–1929, została otwarta 13 sierpnia 1929 roku, tego samego dnia co odbudowana katedra.
Powstała z myślą o biurach, mieszkaniach i sklepach, a stała się miejscem restauracji i barów koktajlowych. W 2000 roku uznano ją za dobro o znaczeniu historyczno-artystycznym; w 2023 roku pożar uszkodził jej dach, ale galeria przetrwała niemal nienaruszona.
Główne wejście to wielki łuk od strony piazza Antonello, między masywnymi pilastrami, pod podwyższonym zwieńczeniem. Wewnątrz trzy ramiona spotykają się w sześcioboku nakrytym przeszkloną kopułą; sklepienia kolebkowe mają świetliki z kolorowego szkła, a posadzka to mozaika z drobnych kostek.
Zaprojektował ją mesyńczyk Camillo Puglisi Allegra, a rzeźbiarze Antonio Bonfiglio i Ettore Lovetti zajęli się dekoracjami inspirowanymi sycylijskim XVIII wiekiem. Zbudowana w latach 1924–1929, została otwarta 13 sierpnia 1929 roku, tego samego dnia co odbudowana katedra.
Powstała z myślą o biurach, mieszkaniach i sklepach, a stała się miejscem restauracji i barów koktajlowych. W 2000 roku uznano ją za dobro o znaczeniu historyczno-artystycznym; w 2023 roku pożar uszkodził jej dach, ale galeria przetrwała niemal nienaruszona.