Opis
Fontana Falconieri to XIX-wieczna fontanna na piazza Basicò, na starym mieście w Mesynie, niedaleko Monte di Pietà i sanktuarium Montalto. Elegancka i nieco egzotyczna, łączy marmury w stylu toskańskiego renesansu z morskimi potworami z żeliwa.
Zaprojektował ją w 1842 roku mesyński architekt Carlo Falconieri na zlecenie Senatu, z wyjątkowej okazji: osiemnastu wieków od przybycia do Mesyny Listu, który według tradycji Madonna przekazała posłom miasta. Otwarto ją w 1843 roku; w tych samych latach Falconieri pracował też nad Teatro Vittorio Emanuele.
Basen na dwóch stopniach ma ciekawy, niemal ośmioboczny kształt: powstaje z przecięcia krzyża greckiego z obróconym kwadratem. Kształt nawiązywał do placu, dla którego powstała, piazza Ottagona, dziś piazza Filippo Juvarra.
Pośrodku wznosi się kwadratowa stela rzeźbiona w zwierzęta i ornamenty roślinne, przypominające groteski. Dźwiga dwie nałożone na siebie czasze, coraz mniejsze ku górze; na szczycie, wśród zwiniętych liści, strumień wody wypływa z dwóch przeciwstawnych muszli.
W 1846 roku fontannę wzbogaciły cztery cokoły z małymi basenami i cztery morskie potwory z żeliwa, odlane w Palermo: ciała morskich stworzeń z głowami lwa, człowieka, gryfa i delfina.
Razem zdają się przedstawiać istoty żyjące na ziemi, w niebie i w morzu. Potwory przywołują też te z XVI-wiecznej Fontanny Neptuna. U ich podstawy tryskały strumienie wody, zapewne po to, by mieszkańcy mogli z nich czerpać.
Całość zdobią motywy klasyczne i morskie, liście akantu, palmy, kwiaty lotosu i nenufary. Za każdym potworem tło tworzy marmurowa luneta rzeźbiona w liście akantu.
Fontanna uniknęła zniszczenia w trzęsieniu ziemi z 1908 roku. Rozebrano ją, a jej części pozostawały w Muzeum Regionalnym do 1957 roku, kiedy złożono ją ponownie w obecnym miejscu.
Zaprojektował ją w 1842 roku mesyński architekt Carlo Falconieri na zlecenie Senatu, z wyjątkowej okazji: osiemnastu wieków od przybycia do Mesyny Listu, który według tradycji Madonna przekazała posłom miasta. Otwarto ją w 1843 roku; w tych samych latach Falconieri pracował też nad Teatro Vittorio Emanuele.
Basen na dwóch stopniach ma ciekawy, niemal ośmioboczny kształt: powstaje z przecięcia krzyża greckiego z obróconym kwadratem. Kształt nawiązywał do placu, dla którego powstała, piazza Ottagona, dziś piazza Filippo Juvarra.
Pośrodku wznosi się kwadratowa stela rzeźbiona w zwierzęta i ornamenty roślinne, przypominające groteski. Dźwiga dwie nałożone na siebie czasze, coraz mniejsze ku górze; na szczycie, wśród zwiniętych liści, strumień wody wypływa z dwóch przeciwstawnych muszli.
W 1846 roku fontannę wzbogaciły cztery cokoły z małymi basenami i cztery morskie potwory z żeliwa, odlane w Palermo: ciała morskich stworzeń z głowami lwa, człowieka, gryfa i delfina.
Razem zdają się przedstawiać istoty żyjące na ziemi, w niebie i w morzu. Potwory przywołują też te z XVI-wiecznej Fontanny Neptuna. U ich podstawy tryskały strumienie wody, zapewne po to, by mieszkańcy mogli z nich czerpać.
Całość zdobią motywy klasyczne i morskie, liście akantu, palmy, kwiaty lotosu i nenufary. Za każdym potworem tło tworzy marmurowa luneta rzeźbiona w liście akantu.
Fontanna uniknęła zniszczenia w trzęsieniu ziemi z 1908 roku. Rozebrano ją, a jej części pozostawały w Muzeum Regionalnym do 1957 roku, kiedy złożono ją ponownie w obecnym miejscu.