Opis
Teatr Wiktora Emanuela II (Teatro Vittorio Emanuele II) to główny teatr Mesyny: XIX-wieczny neoklasycystyczny gmach z portykiem wejściowym o trzech arkadach. W środku sala w kształcie podkowy ma 987 miejsc: to największy z teatrów regionalnych Sycylii.
Nad fasadą stoi marmurowa grupa Sara Zagariego „Czas odsłaniający Prawdę i Mesynę”, która przetrwała trzęsienie ziemi z 1908 roku. W sali, gdy podniesiesz wzrok, zobaczysz sufit Renata Guttusa ze sceną z legendy o Colapesce.
Zamówił go Ferdynand II Burbon w 1842 roku, a otwarto go w 1852 roku jako Teatro Sant'Elisabetta, według projektu neapolitańczyka Pietra Valentego; po wyprawie Tysiąca przyjął imię króla. Trzęsienie ziemi go zniszczyło, a teatr otwarto ponownie dopiero 25 kwietnia 1985 roku „Aidą”, tą samą operą, którą grano tu przed katastrofą.
Nad fasadą stoi marmurowa grupa Sara Zagariego „Czas odsłaniający Prawdę i Mesynę”, która przetrwała trzęsienie ziemi z 1908 roku. W sali, gdy podniesiesz wzrok, zobaczysz sufit Renata Guttusa ze sceną z legendy o Colapesce.
Zamówił go Ferdynand II Burbon w 1842 roku, a otwarto go w 1852 roku jako Teatro Sant'Elisabetta, według projektu neapolitańczyka Pietra Valentego; po wyprawie Tysiąca przyjął imię króla. Trzęsienie ziemi go zniszczyło, a teatr otwarto ponownie dopiero 25 kwietnia 1985 roku „Aidą”, tą samą operą, którą grano tu przed katastrofą.