Omschrijving
Het Museo Regionale van Messina, vernoemd naar Maria Accascina en MuMe genoemd, vertelt over acht eeuwen kunst in de stad, van de twaalfde tot de achttiende eeuw. Het ligt aan de Viale della Libertà en bezit twee grote doeken van Caravaggio.
Die twee doeken zijn het hart van het bezoek. De Opwekking van Lazarus en de Aanbidding der herders werden in 1609 geschilderd, tijdens het verblijf van de schilder in de stad. Ernaast hangen werken van caravaggisten, onder wie Mario Minniti.
Onder de beelden zijn de originelen van de Neptunusfontein van Montorsoli, de Neptunus en de Scylla die in 1848 door kanonskogels werden beschadigd, en de Madonna degli Storpi, in 1333 gebeeldhouwd door Goro di Gregorio.
Uit de middeleeuwen komen het dertiende-eeuwse mozaïek van de Madonna della Ciambretta en de beschilderde balken van het plafond van de kathedraal, met strijdende engelen, Sint-Joris en Jona die uit de bek van de walvis komt. Er is ook een doopvont, gesigneerd en gedateerd 1134.
De renaissance is er met de Madonna met Kind van Francesco Laurana, de beelden van Antonello Gagini en het Laatste Oordeel van Girolamo Alibrandi. Verderop zie je de Kruisafneming van de Vlaming Colijn de Coter en de Madonna della Lettera van Mattia Preti.
Een van de curieuze stukken is de berlina del Senato, de staatsiekoets van de senatoren van Messina, in 1742 gesneden en verguld door Domenico Biondo en beschilderd door Letterio Paladino. Verder zilverwerk, liturgische gewaden en panelen van ingelegd gekleurd marmer, de “mischio” die typisch is voor de kerken van Messina.
Het museum ontstond in 1806 als Museo civico peloritano, opgericht “om een eind te maken aan de kunstroof”. Vanaf 1890 was het gevestigd in het voormalige klooster San Gregorio, dat de aardbeving van 1908 met de werken erin met de grond gelijkmaakte.
Twee jaar lang werd in het puin gegraven om schilderijen, beelden en fragmenten van verwoeste kerken te redden. Ze werden verzameld op het terrein van San Salvatore dei Greci, waar het museum nog steeds staat. Tientallen jaren bleven de werken in de ruimten van een oude spinnerij.
Het nieuwe gebouw, ontworpen vanaf de jaren zeventig, ging pas in 2016 open en de inrichting werd in 2017 voltooid. Buiten staan zuilen, kroonlijsten en wapens van ingestorte kerken, als een lapidarium in de openlucht.
Niet missen
• De twee doeken van Caravaggio.
• De originelen van Neptunus en Scylla.
• De Madonna degli Storpi.
• De berlina del Senato.
Wist je dat?
• Qua oppervlakte is het het grootste museum van Zuid-Italië, groter zelfs dan Capodimonte in Napels.
• In 1951 ontdekte men dat enkele schilderijen van het museum gestolen en door vervalsingen vervangen waren.
Die twee doeken zijn het hart van het bezoek. De Opwekking van Lazarus en de Aanbidding der herders werden in 1609 geschilderd, tijdens het verblijf van de schilder in de stad. Ernaast hangen werken van caravaggisten, onder wie Mario Minniti.
Onder de beelden zijn de originelen van de Neptunusfontein van Montorsoli, de Neptunus en de Scylla die in 1848 door kanonskogels werden beschadigd, en de Madonna degli Storpi, in 1333 gebeeldhouwd door Goro di Gregorio.
Uit de middeleeuwen komen het dertiende-eeuwse mozaïek van de Madonna della Ciambretta en de beschilderde balken van het plafond van de kathedraal, met strijdende engelen, Sint-Joris en Jona die uit de bek van de walvis komt. Er is ook een doopvont, gesigneerd en gedateerd 1134.
De renaissance is er met de Madonna met Kind van Francesco Laurana, de beelden van Antonello Gagini en het Laatste Oordeel van Girolamo Alibrandi. Verderop zie je de Kruisafneming van de Vlaming Colijn de Coter en de Madonna della Lettera van Mattia Preti.
Een van de curieuze stukken is de berlina del Senato, de staatsiekoets van de senatoren van Messina, in 1742 gesneden en verguld door Domenico Biondo en beschilderd door Letterio Paladino. Verder zilverwerk, liturgische gewaden en panelen van ingelegd gekleurd marmer, de “mischio” die typisch is voor de kerken van Messina.
Het museum ontstond in 1806 als Museo civico peloritano, opgericht “om een eind te maken aan de kunstroof”. Vanaf 1890 was het gevestigd in het voormalige klooster San Gregorio, dat de aardbeving van 1908 met de werken erin met de grond gelijkmaakte.
Twee jaar lang werd in het puin gegraven om schilderijen, beelden en fragmenten van verwoeste kerken te redden. Ze werden verzameld op het terrein van San Salvatore dei Greci, waar het museum nog steeds staat. Tientallen jaren bleven de werken in de ruimten van een oude spinnerij.
Het nieuwe gebouw, ontworpen vanaf de jaren zeventig, ging pas in 2016 open en de inrichting werd in 2017 voltooid. Buiten staan zuilen, kroonlijsten en wapens van ingestorte kerken, als een lapidarium in de openlucht.
Niet missen
• De twee doeken van Caravaggio.
• De originelen van Neptunus en Scylla.
• De Madonna degli Storpi.
• De berlina del Senato.
Wist je dat?
• Qua oppervlakte is het het grootste museum van Zuid-Italië, groter zelfs dan Capodimonte in Napels.
• In 1951 ontdekte men dat enkele schilderijen van het museum gestolen en door vervalsingen vervangen waren.