Omschrijving
De kerk van Santa Maria di Mili is een Normandische kerk met het voormalige basiliaanse klooster, aan de oever van de beek Mili bij Mili San Pietro, op zo'n 10 kilometer van het centrum van Messina: een van de oudste bewaard gebleven Normandische bouwwerken op Sicilië.
Het opvallendste deel is de koorpartij met de apsissen, met drie halfronde koepeltjes, een grotere in het midden en twee kleinere aan de zijkanten, in een vorm die aan islamitische kunst doet denken. Van buiten zie je alleen de romaanse middelste apsis.
De Grote Graaf Rogier liet haar rond 1090 bouwen, misschien op de plek van een Byzantijns klooster. In 1092 begroef hij er zijn zoon Jordanus, gesneuveld in de strijd bij Syracuse, en vertrouwde hij de kerk toe aan basiliaanse monniken: de grafsteen van Jordanus is in het Museo regionale van Messina.
De abdij was een van de belangrijkste van het middeleeuwse Sicilië; in 1542 droeg Karel V haar over aan het Grande Ospedale van Messina. In de 16e eeuw werd de kerk verlengd, met een nieuwe gevel en een verhoogd dak.
Het opvallendste deel is de koorpartij met de apsissen, met drie halfronde koepeltjes, een grotere in het midden en twee kleinere aan de zijkanten, in een vorm die aan islamitische kunst doet denken. Van buiten zie je alleen de romaanse middelste apsis.
De Grote Graaf Rogier liet haar rond 1090 bouwen, misschien op de plek van een Byzantijns klooster. In 1092 begroef hij er zijn zoon Jordanus, gesneuveld in de strijd bij Syracuse, en vertrouwde hij de kerk toe aan basiliaanse monniken: de grafsteen van Jordanus is in het Museo regionale van Messina.
De abdij was een van de belangrijkste van het middeleeuwse Sicilië; in 1542 droeg Karel V haar over aan het Grande Ospedale van Messina. In de 16e eeuw werd de kerk verlengd, met een nieuwe gevel en een verhoogd dak.