Opis
Sanktuarium Madonny z Montalto to kościół na wzgórzu Caperrina, nad centrum Mesyny, z fasadą zwróconą ku morzu między dwiema spiczastymi dzwonnicami. Wchodzi się tu dla legendy o jego założeniu i dla widoku na Cieśninę.
Z tarasu widokowego przed kościołem wzrok obejmuje miasto, port i Cieśninę Mesyńską. Panoramę chwalił papież Jan Paweł II podczas wizyty w Mesynie w 1988 roku.
Na pamiątkę tego na tarasie stoi posąg papieża naturalnej wielkości, przedstawiający go, jak podziwia miasto z góry: dość niezwykły towarzysz na punkcie widokowym.
Fasada z dwiema flankującymi ją dzwonnicami zwieńczonymi iglicami pochodzi z 1930 roku. Po trzęsieniu ziemi z 1908 roku, które obróciło sanktuarium w stertę gruzu, był to pierwszy odbudowany w mieście kościół.
Założenie sanktuarium wiąże się z wojną nieszporów sycylijskich. W 1282 roku Mesyna, zbuntowana przeciw Andegawenom, była oblężona, a Caperrina stała się areną zaciętych walk. Według legendy pewnej nocy na wzgórzu pojawiła się Biała Dama, która odchylała strzały wroga i okrywała mury swoim welonem.
Damą była Madonna, czczona odtąd także jako Madonna Zwycięstw. Wkrótce potem ukazała się we śnie młodemu zakonnikowi Mikołajowi i poprosiła o sanktuarium właśnie w tym miejscu. Biała gołębica, powiedziała mu, wyznaczy w locie jego obrys.
Następnego ranka, w obecności Senatu, arcybiskupa i wielu wiernych, gołębica się zjawiła i nakreśliła kontury kościoła. Budowa ruszyła w 1286 roku, a kamień węgielny położyła królowa Konstancja, wdowa po Piotrze Aragońskim.
Z Caperriny, także według tradycji, dwie kobiety, Dina i Clarenza, odparły nocą atak wroga na mury. Obie bohaterki i lot gołębicy można odnaleźć w zegarze astronomicznym na dzwonnicy katedry, gdzie każdego dnia kościół Montalto wyłania się ze wzgórza.
Sanktuarium konsekrowano w 1389 roku, a król Fryderyk III, syn Konstancji, nadał mu dochody i przywileje. Obok powstał klasztor cysterek, który przeżywał stulecia rozkwitu aż do kasaty w 1866 roku.
Z tarasu widokowego przed kościołem wzrok obejmuje miasto, port i Cieśninę Mesyńską. Panoramę chwalił papież Jan Paweł II podczas wizyty w Mesynie w 1988 roku.
Na pamiątkę tego na tarasie stoi posąg papieża naturalnej wielkości, przedstawiający go, jak podziwia miasto z góry: dość niezwykły towarzysz na punkcie widokowym.
Fasada z dwiema flankującymi ją dzwonnicami zwieńczonymi iglicami pochodzi z 1930 roku. Po trzęsieniu ziemi z 1908 roku, które obróciło sanktuarium w stertę gruzu, był to pierwszy odbudowany w mieście kościół.
Założenie sanktuarium wiąże się z wojną nieszporów sycylijskich. W 1282 roku Mesyna, zbuntowana przeciw Andegawenom, była oblężona, a Caperrina stała się areną zaciętych walk. Według legendy pewnej nocy na wzgórzu pojawiła się Biała Dama, która odchylała strzały wroga i okrywała mury swoim welonem.
Damą była Madonna, czczona odtąd także jako Madonna Zwycięstw. Wkrótce potem ukazała się we śnie młodemu zakonnikowi Mikołajowi i poprosiła o sanktuarium właśnie w tym miejscu. Biała gołębica, powiedziała mu, wyznaczy w locie jego obrys.
Następnego ranka, w obecności Senatu, arcybiskupa i wielu wiernych, gołębica się zjawiła i nakreśliła kontury kościoła. Budowa ruszyła w 1286 roku, a kamień węgielny położyła królowa Konstancja, wdowa po Piotrze Aragońskim.
Z Caperriny, także według tradycji, dwie kobiety, Dina i Clarenza, odparły nocą atak wroga na mury. Obie bohaterki i lot gołębicy można odnaleźć w zegarze astronomicznym na dzwonnicy katedry, gdzie każdego dnia kościół Montalto wyłania się ze wzgórza.
Sanktuarium konsekrowano w 1389 roku, a król Fryderyk III, syn Konstancji, nadał mu dochody i przywileje. Obok powstał klasztor cysterek, który przeżywał stulecia rozkwitu aż do kasaty w 1866 roku.