Opis
Pałac Arcybiskupi (Palazzo Arcivescovile) to siedziba arcybiskupa Mesyny, na rogu via Garibaldi i via I Settembre, około stu metrów od katedry: budynek z 1924 roku w miejscu dawnego pałacu biskupiego, siedziby biskupów już w czasach normańskich.
Obecny pałac wraz z przylegającym seminarium zaprojektował inżynier Enrico Fleres, a Rzym zatwierdził projekt w 1915 roku. Otworzył go w 1924 roku arcybiskup Angelo Paino, który mieszkał tu, zanim przeniósł się do nowego seminarium.
Jego historia to pasmo zniszczeń i odrodzeń. Zburzony przez trzęsienie ziemi z 1783 roku, został odbudowany przez Francesca Saveria Basilego; w 1848 roku spłonął podczas zamieszek rewolucyjnych, a naprawiony prowizorycznie, częściowo przetrwał trzęsienie ziemi z 1908 roku.
Jego początki sięgają bardzo dawnych czasów: w 1060 roku zatrzymał się tu Wielki Hrabia Roger, który oddał tu krzyż podarowany przez trzech mesyńskich szlachciców, przechowywany potem w dzwonnicy kościoła św. Mikołaja, włączonego do pałacu biskupiego.
Obecny pałac wraz z przylegającym seminarium zaprojektował inżynier Enrico Fleres, a Rzym zatwierdził projekt w 1915 roku. Otworzył go w 1924 roku arcybiskup Angelo Paino, który mieszkał tu, zanim przeniósł się do nowego seminarium.
Jego historia to pasmo zniszczeń i odrodzeń. Zburzony przez trzęsienie ziemi z 1783 roku, został odbudowany przez Francesca Saveria Basilego; w 1848 roku spłonął podczas zamieszek rewolucyjnych, a naprawiony prowizorycznie, częściowo przetrwał trzęsienie ziemi z 1908 roku.
Jego początki sięgają bardzo dawnych czasów: w 1060 roku zatrzymał się tu Wielki Hrabia Roger, który oddał tu krzyż podarowany przez trzech mesyńskich szlachciców, przechowywany potem w dzwonnicy kościoła św. Mikołaja, włączonego do pałacu biskupiego.