Opis
Muzeum Regionalne w Mesynie, noszące imię Marii Accasciny i nazywane MuMe, opowiada o ośmiu wiekach sztuki miasta, od XII do XVIII stulecia. Mieści się przy viale della Libertà i przechowuje dwa wielkie płótna Caravaggia.
Te dwa obrazy to serce zwiedzania. Wskrzeszenie Łazarza i Pokłon pasterzy powstały w 1609 roku, podczas pobytu malarza w mieście. Obok wiszą dzieła caravaggionistów, w tym Maria Minnitiego.
Wśród rzeźb są oryginały z Fontanny Neptuna Montorsolego, Neptun i Scylla uszkodzone ostrzałem armatnim w 1848 roku, oraz Madonna degli Storpi, wyrzeźbiona w 1333 roku przez Gora di Gregoria.
Ze średniowiecza pochodzą XIII-wieczna mozaika Madonny della Ciambretta i malowane belki stropu katedry, z aniołami wojownikami, św. Jerzym i Jonaszem wychodzącym z paszczy wieloryba. Jest też chrzcielnica sygnowana i datowana na 1134 rok.
Renesans reprezentują Madonna z Dzieciątkiem Francesca Laurany, rzeźby Antonella Gaginiego i Sąd Ostateczny Girolama Alibrandiego. Dalej napotkasz Złożenie do grobu Flamanda Colijna de Coter i Madonnę od Listu Mattii Pretiego.
Do najciekawszych obiektów należy berlina del Senato, galowa kareta mesyńskich senatorów, rzeźbiona i złocona przez Domenica Bionda i malowana przez Letteria Paladina w 1742 roku. Nie brakuje sreber, szat liturgicznych i paneli z inkrustowanych kolorowych marmurów, „mischio” typowego dla mesyńskich kościołów.
Muzeum powstało w 1806 roku jako Museo civico peloritano, założone, „by położyć kres grabieży dzieł sztuki”. Od 1890 roku mieściło się w dawnym klasztorze San Gregorio, który trzęsienie ziemi z 1908 roku zrównało z ziemią razem z dziełami w środku.
Przez dwa lata przekopywano gruzy, by odzyskać obrazy, posągi i fragmenty zniszczonych kościołów, które zebrano potem na placu San Salvatore dei Greci, gdzie muzeum znajduje się do dziś. Przez dziesięciolecia dzieła pozostawały w pomieszczeniach dawnej przędzalni.
Nowa siedziba, projektowana od lat 70., została otwarta dopiero w 2016 roku, a ekspozycję ukończono w 2017 roku. Na zewnątrz stoją kolumny, gzymsy i herby z zawalonych kościołów, jak lapidarium pod gołym niebem.
Koniecznie zobacz
• Dwa płótna Caravaggia.
• Oryginały Neptuna i Scylli.
• Madonnę degli Storpi.
• Berlinę del Senato.
Czy wiesz, że…?
• Pod względem powierzchni to największe muzeum południowych Włoch, większe nawet od Capodimonte w Neapolu.
• W 1951 roku odkryto, że niektóre obrazy z muzeum zostały skradzione i zastąpione falsyfikatami.
Te dwa obrazy to serce zwiedzania. Wskrzeszenie Łazarza i Pokłon pasterzy powstały w 1609 roku, podczas pobytu malarza w mieście. Obok wiszą dzieła caravaggionistów, w tym Maria Minnitiego.
Wśród rzeźb są oryginały z Fontanny Neptuna Montorsolego, Neptun i Scylla uszkodzone ostrzałem armatnim w 1848 roku, oraz Madonna degli Storpi, wyrzeźbiona w 1333 roku przez Gora di Gregoria.
Ze średniowiecza pochodzą XIII-wieczna mozaika Madonny della Ciambretta i malowane belki stropu katedry, z aniołami wojownikami, św. Jerzym i Jonaszem wychodzącym z paszczy wieloryba. Jest też chrzcielnica sygnowana i datowana na 1134 rok.
Renesans reprezentują Madonna z Dzieciątkiem Francesca Laurany, rzeźby Antonella Gaginiego i Sąd Ostateczny Girolama Alibrandiego. Dalej napotkasz Złożenie do grobu Flamanda Colijna de Coter i Madonnę od Listu Mattii Pretiego.
Do najciekawszych obiektów należy berlina del Senato, galowa kareta mesyńskich senatorów, rzeźbiona i złocona przez Domenica Bionda i malowana przez Letteria Paladina w 1742 roku. Nie brakuje sreber, szat liturgicznych i paneli z inkrustowanych kolorowych marmurów, „mischio” typowego dla mesyńskich kościołów.
Muzeum powstało w 1806 roku jako Museo civico peloritano, założone, „by położyć kres grabieży dzieł sztuki”. Od 1890 roku mieściło się w dawnym klasztorze San Gregorio, który trzęsienie ziemi z 1908 roku zrównało z ziemią razem z dziełami w środku.
Przez dwa lata przekopywano gruzy, by odzyskać obrazy, posągi i fragmenty zniszczonych kościołów, które zebrano potem na placu San Salvatore dei Greci, gdzie muzeum znajduje się do dziś. Przez dziesięciolecia dzieła pozostawały w pomieszczeniach dawnej przędzalni.
Nowa siedziba, projektowana od lat 70., została otwarta dopiero w 2016 roku, a ekspozycję ukończono w 2017 roku. Na zewnątrz stoją kolumny, gzymsy i herby z zawalonych kościołów, jak lapidarium pod gołym niebem.
Koniecznie zobacz
• Dwa płótna Caravaggia.
• Oryginały Neptuna i Scylli.
• Madonnę degli Storpi.
• Berlinę del Senato.
Czy wiesz, że…?
• Pod względem powierzchni to największe muzeum południowych Włoch, większe nawet od Capodimonte w Neapolu.
• W 1951 roku odkryto, że niektóre obrazy z muzeum zostały skradzione i zastąpione falsyfikatami.