Opis
Pomnik Juana de Austria to brązowy posąg na piazza Catalani w Mesynie, na końcu via Cesare Battisti. Upamiętnia zwycięzcę bitwy pod Lepanto, który wypłynął z flotą chrześcijańską właśnie z Mesyny.
Wyrzeźbił go w 1573 roku Andrea Calamech z Carrary na zamówienie mesyńskiego Senatu. Don Juan, nieślubny syn cesarza Karola V, miał zaledwie dwadzieścia cztery lata, a posąg wiernie oddaje jego młodą twarz.
Wódz ma na sobie pełną hiszpańską zbroję. W prawej ręce ściska buławę dowódczą z trzech wiązek, symbol potrójnego sojuszu przeciw Turkom, a lewą stopą depcze odciętą głowę Alego Paszy, nieprzyjacielskiego admirała.
Na marmurowym cokole są cztery tablice z brązu. Główna upamiętnia ligę przeciw Turkom, daty wypłynięcia z Mesyny, bitwy i powrotu, liczbę okrętów i nazwiska ówczesnych senatorów.
Pozostałe trzy to płaskorzeźby. Jedna pokazuje flotę w szyku z królewskim okrętem Don Juana pośrodku, druga bitwę, ze starciami między okrętami i kilkoma tureckimi łodziami już uciekającymi.
Ostatnia przedstawia powrót zwycięskiej floty do Mesyny, a u góry plan Mesyny z lotu ptaka: portret miasta takiego, jakim było w XVI wieku.
Posąg kilka razy zmieniał miejsce. Pierwotnie stał na placu przed Pałacem Królewskim, gdzie podczas powstania przeciw Hiszpanom w latach 1674–1678 trafiła go hiszpańska kula armatnia. Uszkodzony ponownie przez trzęsienie ziemi z 1783 roku, został przeniesiony przed kościół Annunziata dei Teatini przy Corso Cavour.
Tamten plac zniknął przy odbudowie po 1908 roku i posąg trafił na obecne miejsce. Burzliwe dzieje miał też miecz: wymieniony podczas restauracji w 1852 roku, przepadł ponownie około lat 50. XX wieku.
Posąg dorobił się też żartobliwego przydomka „posąg gitarzysty” z powodu cienia, który rzuca na budynek za sobą. W 1978 roku, czterysta lat po śmierci Don Juana, jego kopię postawiono w Ratyzbonie, w Niemczech.
Wyrzeźbił go w 1573 roku Andrea Calamech z Carrary na zamówienie mesyńskiego Senatu. Don Juan, nieślubny syn cesarza Karola V, miał zaledwie dwadzieścia cztery lata, a posąg wiernie oddaje jego młodą twarz.
Wódz ma na sobie pełną hiszpańską zbroję. W prawej ręce ściska buławę dowódczą z trzech wiązek, symbol potrójnego sojuszu przeciw Turkom, a lewą stopą depcze odciętą głowę Alego Paszy, nieprzyjacielskiego admirała.
Na marmurowym cokole są cztery tablice z brązu. Główna upamiętnia ligę przeciw Turkom, daty wypłynięcia z Mesyny, bitwy i powrotu, liczbę okrętów i nazwiska ówczesnych senatorów.
Pozostałe trzy to płaskorzeźby. Jedna pokazuje flotę w szyku z królewskim okrętem Don Juana pośrodku, druga bitwę, ze starciami między okrętami i kilkoma tureckimi łodziami już uciekającymi.
Ostatnia przedstawia powrót zwycięskiej floty do Mesyny, a u góry plan Mesyny z lotu ptaka: portret miasta takiego, jakim było w XVI wieku.
Posąg kilka razy zmieniał miejsce. Pierwotnie stał na placu przed Pałacem Królewskim, gdzie podczas powstania przeciw Hiszpanom w latach 1674–1678 trafiła go hiszpańska kula armatnia. Uszkodzony ponownie przez trzęsienie ziemi z 1783 roku, został przeniesiony przed kościół Annunziata dei Teatini przy Corso Cavour.
Tamten plac zniknął przy odbudowie po 1908 roku i posąg trafił na obecne miejsce. Burzliwe dzieje miał też miecz: wymieniony podczas restauracji w 1852 roku, przepadł ponownie około lat 50. XX wieku.
Posąg dorobił się też żartobliwego przydomka „posąg gitarzysty” z powodu cienia, który rzuca na budynek za sobą. W 1978 roku, czterysta lat po śmierci Don Juana, jego kopię postawiono w Ratyzbonie, w Niemczech.