Opis
Katedra w Mesynie to główny kościół miasta pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny: wielka świątynia o normańskim rodowodzie, z kamienia i marmurów układanych w barwne pasy, stojąca przy piazza del Duomo obok dzwonnicy z zegarem astronomicznym.
To, co dziś zwiedzasz, jest w dużej mierze rekonstrukcją. Trzęsienie ziemi z 1908 roku zrujnowało katedrę, a bombardowanie w 1943 roku zamieniło ją w pogorzelisko, ale za każdym razem odbudowano ją w średniowiecznych formach, z wiernymi kopiami posągów, marmurów i mozaik.
Fasada i apsydy to to, co przetrwało pożar z 1943 roku: na dole pasy wielobarwnych marmurów inkrustowanych, wyżej kamień z rozetą i trzema gotyckimi oknami. Portal główny autorstwa Antonia Baboccia da Piperno pochodzi mniej więcej z 1412 roku; zdobią go skręcone kolumienki i posągi świętych.
Wewnątrz trzy nawy rozdzielają dwa rzędy po trzynaście kolumn, dźwigających ostre łuki i malowany drewniany strop. Wzdłuż ścian ciągnie się Apostolato, dwanaście ołtarzy z posągami apostołów zaprojektowanych przez Giovanniego Angela Montorsolego, twórcę Fontanny Oriona na placu.
Posągi w ołtarzach to niemal w całości dzieła powojenne. Wyjątkiem jest św. Jan Chrzciciel Antonella Gaginiego z 1525 roku: to jedyny posąg, który wraz ze swoim ołtarzem przetrwał pożar z 1943 roku.
W głębi apsydy, pod baldachimem ze złoconej miedzi, znajduje się wizerunek Madonny od Listu (Madonna della Lettera), patronki miasta, okryty srebrnym płaszczem. Nad nim mozaika przedstawia Chrystusa na tronie między archaniołami, z Matką Bożą oraz królami Fryderykiem III i Piotrem II.
W transepcie stoi grobowiec arcybiskupa Guidotta de Abbiate, wyrzeźbiony w 1333 roku przez sieneńczyka Gora di Gregoria, z czterema płaskorzeźbami ze scenami z życia Chrystusa. Organy z 1948 roku mają pięć manuałów i około 16 000 piszczałek: to drugi co do wielkości instrument we Włoszech, po organach katedry w Mediolanie.
Skarbiec, mieszczący się w dobudówce przy boku kościoła, przechowuje przede wszystkim srebra mesyńskich złotników. Najcenniejszym obiektem jest Manta d'oro z 1668 roku, szata z cyzelowanego złota, która w czasie wielkich świąt okrywa wizerunek Madonny, odsłaniając tylko twarz i dłonie.
Aby za nią zapłacić, mesyński Senat nałożył podatek na studentów kończących uniwersytet. Przez stulecia wierni wszystkich stanów, od władców po prostych ludzi, dodawali do niej diamenty, rubiny i szafiry jako wota.
Dzwonnica, wysoka na 67 metrów, została odbudowana po 1908 roku według projektu dawnej wieży. Mieści ogromny zegar astronomiczny, zbudowany w 1933 roku przez firmę Ungerer ze Strasburga, uważany za jeden z największych i najbardziej złożonych na świecie.
W południe przedstawienie obejmuje całą wieżę. Lew ze złoconego brązu powiewa flagą Mesyny i ryczy, kogut trzepocze skrzydłami i pieje, a bohaterki Dina i Clarenza wybijają kwadranse na dzwonach.
Niżej sześciu ambasadorów przesuwa się i kłania przed Madonną od Listu, która ich błogosławi. Kogut symbolizuje Andegawenów, pokonanych i przegnanych przez mieszkańców Mesyny podczas wojny nieszporów sycylijskich w 1282 roku.
Koniecznie zobacz
• Portal główny.
• Św. Jana Chrzciciela Antonella Gaginiego.
• Manta d'oro w Skarbcu.
• Zegar astronomiczny w południe.
Czy wiesz, że…?
• W 1254 roku katedra spłonęła podczas pogrzebu króla Konrada.
• Do 1678 roku w podstawie dzwonnicy przechowywano pergaminy archiwum miejskiego, które po powstaniu przeciw Hiszpanom trafiły do Escorialu w Hiszpanii.
• W zegarze co kwadrans cztery okresy życia przesuwają się przed szkieletem z kosą.
To, co dziś zwiedzasz, jest w dużej mierze rekonstrukcją. Trzęsienie ziemi z 1908 roku zrujnowało katedrę, a bombardowanie w 1943 roku zamieniło ją w pogorzelisko, ale za każdym razem odbudowano ją w średniowiecznych formach, z wiernymi kopiami posągów, marmurów i mozaik.
Fasada i apsydy to to, co przetrwało pożar z 1943 roku: na dole pasy wielobarwnych marmurów inkrustowanych, wyżej kamień z rozetą i trzema gotyckimi oknami. Portal główny autorstwa Antonia Baboccia da Piperno pochodzi mniej więcej z 1412 roku; zdobią go skręcone kolumienki i posągi świętych.
Wewnątrz trzy nawy rozdzielają dwa rzędy po trzynaście kolumn, dźwigających ostre łuki i malowany drewniany strop. Wzdłuż ścian ciągnie się Apostolato, dwanaście ołtarzy z posągami apostołów zaprojektowanych przez Giovanniego Angela Montorsolego, twórcę Fontanny Oriona na placu.
Posągi w ołtarzach to niemal w całości dzieła powojenne. Wyjątkiem jest św. Jan Chrzciciel Antonella Gaginiego z 1525 roku: to jedyny posąg, który wraz ze swoim ołtarzem przetrwał pożar z 1943 roku.
W głębi apsydy, pod baldachimem ze złoconej miedzi, znajduje się wizerunek Madonny od Listu (Madonna della Lettera), patronki miasta, okryty srebrnym płaszczem. Nad nim mozaika przedstawia Chrystusa na tronie między archaniołami, z Matką Bożą oraz królami Fryderykiem III i Piotrem II.
W transepcie stoi grobowiec arcybiskupa Guidotta de Abbiate, wyrzeźbiony w 1333 roku przez sieneńczyka Gora di Gregoria, z czterema płaskorzeźbami ze scenami z życia Chrystusa. Organy z 1948 roku mają pięć manuałów i około 16 000 piszczałek: to drugi co do wielkości instrument we Włoszech, po organach katedry w Mediolanie.
Skarbiec, mieszczący się w dobudówce przy boku kościoła, przechowuje przede wszystkim srebra mesyńskich złotników. Najcenniejszym obiektem jest Manta d'oro z 1668 roku, szata z cyzelowanego złota, która w czasie wielkich świąt okrywa wizerunek Madonny, odsłaniając tylko twarz i dłonie.
Aby za nią zapłacić, mesyński Senat nałożył podatek na studentów kończących uniwersytet. Przez stulecia wierni wszystkich stanów, od władców po prostych ludzi, dodawali do niej diamenty, rubiny i szafiry jako wota.
Dzwonnica, wysoka na 67 metrów, została odbudowana po 1908 roku według projektu dawnej wieży. Mieści ogromny zegar astronomiczny, zbudowany w 1933 roku przez firmę Ungerer ze Strasburga, uważany za jeden z największych i najbardziej złożonych na świecie.
W południe przedstawienie obejmuje całą wieżę. Lew ze złoconego brązu powiewa flagą Mesyny i ryczy, kogut trzepocze skrzydłami i pieje, a bohaterki Dina i Clarenza wybijają kwadranse na dzwonach.
Niżej sześciu ambasadorów przesuwa się i kłania przed Madonną od Listu, która ich błogosławi. Kogut symbolizuje Andegawenów, pokonanych i przegnanych przez mieszkańców Mesyny podczas wojny nieszporów sycylijskich w 1282 roku.
Koniecznie zobacz
• Portal główny.
• Św. Jana Chrzciciela Antonella Gaginiego.
• Manta d'oro w Skarbcu.
• Zegar astronomiczny w południe.
Czy wiesz, że…?
• W 1254 roku katedra spłonęła podczas pogrzebu króla Konrada.
• Do 1678 roku w podstawie dzwonnicy przechowywano pergaminy archiwum miejskiego, które po powstaniu przeciw Hiszpanom trafiły do Escorialu w Hiszpanii.
• W zegarze co kwadrans cztery okresy życia przesuwają się przed szkieletem z kosą.