Opis
Kościół Santa Maria di Mili to normański kościół z dawnym klasztorem bazyliańskim, nad potokiem Mili koło Mili San Pietro, około 10 kilometrów od centrum Mesyny: jeden z najstarszych zachowanych zabytków architektury normańskiej na Sycylii.
Najbardziej niezwykła jest część z apsydami, z trzema półkulistymi kopułkami, większą pośrodku i dwiema mniejszymi po bokach, o kształcie przywodzącym na myśl sztukę islamu. Z zewnątrz widać tylko romańską apsydę środkową.
Kazał go zbudować Wielki Hrabia Roger około 1090 roku, być może w miejscu dawnego klasztoru bizantyjskiego. W 1092 roku pochował tu syna Jordana, poległego w bitwie pod Syrakuzami, i powierzył kościół mnichom bazyliańskim: płyta nagrobna Jordana znajduje się w Muzeum Regionalnym w Mesynie.
Opactwo należało do najważniejszych na średniowiecznej Sycylii; w 1542 roku Karol V przekazał je Wielkiemu Szpitalowi w Mesynie. W XVI wieku kościół wydłużono, dodając nową fasadę i podnosząc dach.
Najbardziej niezwykła jest część z apsydami, z trzema półkulistymi kopułkami, większą pośrodku i dwiema mniejszymi po bokach, o kształcie przywodzącym na myśl sztukę islamu. Z zewnątrz widać tylko romańską apsydę środkową.
Kazał go zbudować Wielki Hrabia Roger około 1090 roku, być może w miejscu dawnego klasztoru bizantyjskiego. W 1092 roku pochował tu syna Jordana, poległego w bitwie pod Syrakuzami, i powierzył kościół mnichom bazyliańskim: płyta nagrobna Jordana znajduje się w Muzeum Regionalnym w Mesynie.
Opactwo należało do najważniejszych na średniowiecznej Sycylii; w 1542 roku Karol V przekazał je Wielkiemu Szpitalowi w Mesynie. W XVI wieku kościół wydłużono, dodając nową fasadę i podnosząc dach.