Opis
Konkatedra Najświętszego Zbawiciela to druga katedra Mesyny, XX-wieczny kościół, który przechowuje bardzo dawny tytuł: archimandrytatu, instytucji, która przez stulecia kierowała klasztorami obrządku greckiego na Sycylii i w Kalabrii.
Budynek, wzniesiony w latach 1928–1932, to duży dwupiętrowy kompleks, w którego środku stoi fasada kościoła zdominowana przez posąg błogosławiącego Chrystusa. W środku trzy nawy oddzielają kolumny korynckie ze stiukami w barokowym stylu; sklepienie i freski odrestaurowano po wojennych bombardowaniach. Obok mieści się oratorium salezjańskie.
Historia zaczyna się od Rogera Normana, który założył wielki klasztor bazyliański na cyplu półwyspu San Raineri. W XV wieku rozkwitła w Mesynie związana z archimandrytami akademia języka greckiego, którą kierował między innymi humanista Konstantyn Laskaris.
Trzęsienie ziemi z 1908 roku zniszczyło klasztor, który tymczasem przeniósł się tam, gdzie dziś stoi Muzeum Regionalne. Arcybiskup Angelo Paino dał wtedy archimandrytatowi tę nową siedzibę, a w latach 1943–1946, gdy katedra była zniszczona przez bomby, to właśnie ten kościół pełnił rolę katedry.
Budynek, wzniesiony w latach 1928–1932, to duży dwupiętrowy kompleks, w którego środku stoi fasada kościoła zdominowana przez posąg błogosławiącego Chrystusa. W środku trzy nawy oddzielają kolumny korynckie ze stiukami w barokowym stylu; sklepienie i freski odrestaurowano po wojennych bombardowaniach. Obok mieści się oratorium salezjańskie.
Historia zaczyna się od Rogera Normana, który założył wielki klasztor bazyliański na cyplu półwyspu San Raineri. W XV wieku rozkwitła w Mesynie związana z archimandrytami akademia języka greckiego, którą kierował między innymi humanista Konstantyn Laskaris.
Trzęsienie ziemi z 1908 roku zniszczyło klasztor, który tymczasem przeniósł się tam, gdzie dziś stoi Muzeum Regionalne. Arcybiskup Angelo Paino dał wtedy archimandrytatowi tę nową siedzibę, a w latach 1943–1946, gdy katedra była zniszczona przez bomby, to właśnie ten kościół pełnił rolę katedry.