Opis
Fort Najświętszego Zbawiciela (Forte del Santissimo Salvatore) wraz ze stelą Madonny od Listu zamyka wejście do portu w Mesynie na cyplu półwyspu San Raineri, „sierpa”, który obejmuje port. Złocona Madonna na szczycie kolumny to jeden z symboli miasta.
Kto przypływa do Mesyny statkiem, mija ją tuż u wejścia do portu. Stela to ośmioboczna kolumna zwężająca się ku górze; od lustra wody po koronę z gwiazd na głowie Maryi mierzy około 60 metrów.
Na szczycie, na kuli o średnicy ponad dwóch i pół metra, stoi posąg Madonny ze złoconego brązu, wysoki na 7 metrów. Prawą ręką błogosławi, w lewej trzyma list, który według tradycji wysłała mieszkańcom Mesyny.
U podstawy, na okrągłym murze bastionu, biegnie ogromnymi literami łacińskie zdanie z listu: VOS ET IPSAM CIVITATEM BENEDICIMUS, „błogosławimy wam i waszemu miastu”. Nocą posąg oświetlają reflektory umieszczone na kapitelu.
Fort pod stelą to XVI-wieczna twierdza, niska i wydłużona, dopasowana do kształtu półwyspu. Na jej końcu znajduje się półcylindryczny bastion, „forte Campana”, zalążek pierwszego projektu: to na nim stoi stela. Fort jest bazą Marynarki Wojennej, więc stelę podziwia się z zewnątrz.
Zbudowali go Karol V i jego wicekról Ferrante Gonzaga po wizycie cesarza w Mesynie w 1535 roku, jako część systemu obrony obejmującego całe miasto. Zaprojektowali go architekci wojskowi Pietro Antonio Tomasello i Antonio Ferramolino.
Nazwa pochodzi od dawnego klasztoru Najświętszego Zbawiciela, który stał właśnie tutaj. Aby ufortyfikować wejście do portu, Karol V kazał go zburzyć i odbudować w okolicy, gdzie dziś mieści się Muzeum Regionalne. Wewnątrz fortu zachowała się podstawa średniowiecznej wieży Świętej Anny.
Twierdza wiele razy przechodziła z rąk do rąk. Powstańcy mesyńscy zdobyli ją podczas buntu przeciw Hiszpanom w 1674 roku; w 1848 roku armia Burbonów ostrzeliwała z niej zbuntowane miasto; w 1861 roku zdobyli ją garibaldczycy.
Stelę wzniesiono w 1934 roku z woli arcybiskupa Angela Paina, tego samego, który odbudował katedrę po trzęsieniu ziemi z 1908 roku. Zaprojektował ją Francesco Barbaro, a posąg jest dziełem rzeźbiarza Tore Edmonda Calabrò.
O inauguracji 12 sierpnia 1934 roku pisał nawet londyński „The Times”. Papież Pius XI z Castel Gandolfo pobłogosławił stelę i zdalnie włączył jej oświetlenie dzięki instalacji radiowej przygotowanej przez Guglielma Marconiego.
Uszkodzona podczas bombardowań II wojny światowej, została szybko odrestaurowana. W 1947 roku Pius XII powtórzył tę samą ceremonię przez radio, by uczcić zakończenie prac.
Koniecznie zobacz
• Posąg Madonny od Listu.
• Napis VOS ET IPSAM CIVITATEM BENEDICIMUS.
• Forte Campana.
Czy wiesz, że…?
• Kryształową kopię steli podarowano Piusowi XI; jego następca zwrócił ją Mesynie.
• Posąg koronowano w 1954 roku, w rocznicę wypłynięcia z Mesyny floty chrześcijańskiej zmierzającej pod Lepanto.
Kto przypływa do Mesyny statkiem, mija ją tuż u wejścia do portu. Stela to ośmioboczna kolumna zwężająca się ku górze; od lustra wody po koronę z gwiazd na głowie Maryi mierzy około 60 metrów.
Na szczycie, na kuli o średnicy ponad dwóch i pół metra, stoi posąg Madonny ze złoconego brązu, wysoki na 7 metrów. Prawą ręką błogosławi, w lewej trzyma list, który według tradycji wysłała mieszkańcom Mesyny.
U podstawy, na okrągłym murze bastionu, biegnie ogromnymi literami łacińskie zdanie z listu: VOS ET IPSAM CIVITATEM BENEDICIMUS, „błogosławimy wam i waszemu miastu”. Nocą posąg oświetlają reflektory umieszczone na kapitelu.
Fort pod stelą to XVI-wieczna twierdza, niska i wydłużona, dopasowana do kształtu półwyspu. Na jej końcu znajduje się półcylindryczny bastion, „forte Campana”, zalążek pierwszego projektu: to na nim stoi stela. Fort jest bazą Marynarki Wojennej, więc stelę podziwia się z zewnątrz.
Zbudowali go Karol V i jego wicekról Ferrante Gonzaga po wizycie cesarza w Mesynie w 1535 roku, jako część systemu obrony obejmującego całe miasto. Zaprojektowali go architekci wojskowi Pietro Antonio Tomasello i Antonio Ferramolino.
Nazwa pochodzi od dawnego klasztoru Najświętszego Zbawiciela, który stał właśnie tutaj. Aby ufortyfikować wejście do portu, Karol V kazał go zburzyć i odbudować w okolicy, gdzie dziś mieści się Muzeum Regionalne. Wewnątrz fortu zachowała się podstawa średniowiecznej wieży Świętej Anny.
Twierdza wiele razy przechodziła z rąk do rąk. Powstańcy mesyńscy zdobyli ją podczas buntu przeciw Hiszpanom w 1674 roku; w 1848 roku armia Burbonów ostrzeliwała z niej zbuntowane miasto; w 1861 roku zdobyli ją garibaldczycy.
Stelę wzniesiono w 1934 roku z woli arcybiskupa Angela Paina, tego samego, który odbudował katedrę po trzęsieniu ziemi z 1908 roku. Zaprojektował ją Francesco Barbaro, a posąg jest dziełem rzeźbiarza Tore Edmonda Calabrò.
O inauguracji 12 sierpnia 1934 roku pisał nawet londyński „The Times”. Papież Pius XI z Castel Gandolfo pobłogosławił stelę i zdalnie włączył jej oświetlenie dzięki instalacji radiowej przygotowanej przez Guglielma Marconiego.
Uszkodzona podczas bombardowań II wojny światowej, została szybko odrestaurowana. W 1947 roku Pius XII powtórzył tę samą ceremonię przez radio, by uczcić zakończenie prac.
Koniecznie zobacz
• Posąg Madonny od Listu.
• Napis VOS ET IPSAM CIVITATEM BENEDICIMUS.
• Forte Campana.
Czy wiesz, że…?
• Kryształową kopię steli podarowano Piusowi XI; jego następca zwrócił ją Mesynie.
• Posąg koronowano w 1954 roku, w rocznicę wypłynięcia z Mesyny floty chrześcijańskiej zmierzającej pod Lepanto.