Omschrijving
Het Beeld van de Onbevlekte Ontvangenis, voor de Messinezen de ‘Marmeren Immacolata’, is een barokke zuil van zo’n 14 meter hoog aan de noordkant van de Dom van Messina, achter de klokkentoren. Ze werd in 1757 uit wit marmer gehouwen en staat elk jaar op 8 december centraal in het feest van de Onbevlekte Ontvangenis.
Het monument loopt in fases omhoog, en je kijkt er het best van onder naar boven naar. Op de massieve sokkel omlijsten vier grote voluten de inscripties: een met de opdracht aan de Maagd van de Senaat en het volk van Messina, een andere met de lijst van de senatoren die het monument bestelden.
Hogerop houden vier mollige gevleugelde putti bronzen bloemen en Mariasymbolen vast. Bovenaan draagt een bol met de tekens van de dierenriem de Maagd, die in plaats van de gebruikelijke slang een draak vertrapt en haar voet op een maansikkel zet.
Het beeld van de Madonna, met bewegende plooien in volle barokstijl, draagt een bronzen stralenkrans en kroon. De beeldhouwer was de Messinees Giuseppe Buceti, die zich misschien liet inspireren door de zuil van de Immacolata op de Piazza del Gesù Nuovo in Napels.
De zuil is ontstaan als dankbetuiging. Tijdens de processie van de Vara, op 15 augustus, vielen enkele mensen van vlees en bloed die op de grote votiefwagen engelen en heiligen speelden naar beneden, en ze bleven ongedeerd. De stad schreef het wonder toe aan de Maagd, sinds 1647 de bijzondere patrones van Messina.
Het monument heeft zeldzaam veel geluk gehad. In 1908 deed de aardbeving de Dom en de klokkentoren instorten, maar de zuil bleef ongeschonden; in 1943 troffen brandbommen de kathedraal opnieuw, en ook deze keer werd de Immacolata gespaard. Oorspronkelijk stond ze op een ander plein, en bij de wederopbouw werd ze hierheen gebracht.
Elk jaar op 8 december, na de plechtige mis in de kathedraal, leggen brandweerlieden een bloemenkrans op het hoofd van de Maagd, het eerbetoon van de stad en het bisdom.
Het monument loopt in fases omhoog, en je kijkt er het best van onder naar boven naar. Op de massieve sokkel omlijsten vier grote voluten de inscripties: een met de opdracht aan de Maagd van de Senaat en het volk van Messina, een andere met de lijst van de senatoren die het monument bestelden.
Hogerop houden vier mollige gevleugelde putti bronzen bloemen en Mariasymbolen vast. Bovenaan draagt een bol met de tekens van de dierenriem de Maagd, die in plaats van de gebruikelijke slang een draak vertrapt en haar voet op een maansikkel zet.
Het beeld van de Madonna, met bewegende plooien in volle barokstijl, draagt een bronzen stralenkrans en kroon. De beeldhouwer was de Messinees Giuseppe Buceti, die zich misschien liet inspireren door de zuil van de Immacolata op de Piazza del Gesù Nuovo in Napels.
De zuil is ontstaan als dankbetuiging. Tijdens de processie van de Vara, op 15 augustus, vielen enkele mensen van vlees en bloed die op de grote votiefwagen engelen en heiligen speelden naar beneden, en ze bleven ongedeerd. De stad schreef het wonder toe aan de Maagd, sinds 1647 de bijzondere patrones van Messina.
Het monument heeft zeldzaam veel geluk gehad. In 1908 deed de aardbeving de Dom en de klokkentoren instorten, maar de zuil bleef ongeschonden; in 1943 troffen brandbommen de kathedraal opnieuw, en ook deze keer werd de Immacolata gespaard. Oorspronkelijk stond ze op een ander plein, en bij de wederopbouw werd ze hierheen gebracht.
Elk jaar op 8 december, na de plechtige mis in de kathedraal, leggen brandweerlieden een bloemenkrans op het hoofd van de Maagd, het eerbetoon van de stad en het bisdom.