Omschrijving
Het Sacrario di Cristo Re is de grote koepelkerk die Messina domineert vanaf een heuvel boven het centrum, aan de Viale Principe Umberto. Er rusten gevallenen van de twee wereldoorlogen, en vanaf het uitzichtpunt ervoor overzie je de stad en de Straat.
Het gebouw uit 1937 is een onregelmatige achthoek in barokstijl, ontworpen door Giovanni Battista Milani met de architectuur van Filippo Juvarra uit Messina in gedachten, vooral de basiliek van Superga in Turijn.
De koepel wordt gemarkeerd door acht ribben. Aan hun voet staan acht bronzen beelden van Teofilo Raggio: de drie goddelijke deugden, de vier kardinale en de Religie, die ze allemaal omvat. Bovenaan een lantaarn van zes meter hoog, een bol en een kruis.
Op de trap bij de ingang verwelkomt het beeld van Christus Koning van Tore Edmondo Calabrò de bezoekers. Binnen heeft de kerk twee niveaus: boven een barok altaar en een achthoekig balkon dat uitkijkt op de benedenkerk.
De benedenkerk is de crypte van de gevallenen. In het midden, ook zichtbaar vanaf het bovenste niveau, draagt een marmeren sarcofaag de liggende figuur van een soldaat, een werk van Antonio Bonfiglio. In de wanden bewaren duizenden grafnissen de resten van 1.288 gevallenen uit de Tweede Wereldoorlog en 110 uit de Eerste.
In de achthoekige toren hangt de klok, 2,80 meter breed en 13 ton zwaar, gegoten uit het brons van vijandelijke kanonnen uit de Eerste Wereldoorlog. Elke avond bij zonsondergang herdenkt haar luiden de gevallenen van alle oorlogen.
De heuvel was altijd al een sleutelpositie om stad en haven te beheersen. Hier stond het kasteel Matagrifone, en de veelhoekige toren in de voet van het sacrario is wat ervan over is.
De naam van het kasteel is verbonden met Richard Leeuwenhart. In 1190, op weg naar het Heilige Land voor de Derde Kruistocht, hield hij halt in Messina en kreeg ruzie met koning Tancred van Sicilië over de bruidsschat van zijn zus Johanna, weduwe van de vorige koning.
Richard bezette de stad en liet een houten toren bouwen, Mata Grifone genoemd, “dood aan de Grieken”, om de Messinese “Grieken”, die vijandig tegenover zijn aanwezigheid stonden, in toom te houden. Uiteindelijk koos Tancred voor een akkoord en betaalde.
Het kasteel had nog meer beroemde gasten. Bij het uitbreken van de Siciliaanse Vespers in 1282 sloten de Anjous zich op binnen de muren en kregen ze vrije aftocht uit de stad; twee jaar later werd Karel II van Anjou, bijgenaamd de Kreupele, in de toren gevangengehouden.
Niet missen
• Het uitzichtpunt Montorsoli.
• De benedenkerk met de marmeren soldaat.
• De koepel met de beelden van de Deugden.
Wist je dat?
• De klok van het sacrario is de op twee na grootste van Italië.
• Het kasteel werd later een gevangenis, en van het zestiende-eeuwse portaal resteert een ingang met een maskeron in de Via delle Carceri.
Het gebouw uit 1937 is een onregelmatige achthoek in barokstijl, ontworpen door Giovanni Battista Milani met de architectuur van Filippo Juvarra uit Messina in gedachten, vooral de basiliek van Superga in Turijn.
De koepel wordt gemarkeerd door acht ribben. Aan hun voet staan acht bronzen beelden van Teofilo Raggio: de drie goddelijke deugden, de vier kardinale en de Religie, die ze allemaal omvat. Bovenaan een lantaarn van zes meter hoog, een bol en een kruis.
Op de trap bij de ingang verwelkomt het beeld van Christus Koning van Tore Edmondo Calabrò de bezoekers. Binnen heeft de kerk twee niveaus: boven een barok altaar en een achthoekig balkon dat uitkijkt op de benedenkerk.
De benedenkerk is de crypte van de gevallenen. In het midden, ook zichtbaar vanaf het bovenste niveau, draagt een marmeren sarcofaag de liggende figuur van een soldaat, een werk van Antonio Bonfiglio. In de wanden bewaren duizenden grafnissen de resten van 1.288 gevallenen uit de Tweede Wereldoorlog en 110 uit de Eerste.
In de achthoekige toren hangt de klok, 2,80 meter breed en 13 ton zwaar, gegoten uit het brons van vijandelijke kanonnen uit de Eerste Wereldoorlog. Elke avond bij zonsondergang herdenkt haar luiden de gevallenen van alle oorlogen.
De heuvel was altijd al een sleutelpositie om stad en haven te beheersen. Hier stond het kasteel Matagrifone, en de veelhoekige toren in de voet van het sacrario is wat ervan over is.
De naam van het kasteel is verbonden met Richard Leeuwenhart. In 1190, op weg naar het Heilige Land voor de Derde Kruistocht, hield hij halt in Messina en kreeg ruzie met koning Tancred van Sicilië over de bruidsschat van zijn zus Johanna, weduwe van de vorige koning.
Richard bezette de stad en liet een houten toren bouwen, Mata Grifone genoemd, “dood aan de Grieken”, om de Messinese “Grieken”, die vijandig tegenover zijn aanwezigheid stonden, in toom te houden. Uiteindelijk koos Tancred voor een akkoord en betaalde.
Het kasteel had nog meer beroemde gasten. Bij het uitbreken van de Siciliaanse Vespers in 1282 sloten de Anjous zich op binnen de muren en kregen ze vrije aftocht uit de stad; twee jaar later werd Karel II van Anjou, bijgenaamd de Kreupele, in de toren gevangengehouden.
Niet missen
• Het uitzichtpunt Montorsoli.
• De benedenkerk met de marmeren soldaat.
• De koepel met de beelden van de Deugden.
Wist je dat?
• De klok van het sacrario is de op twee na grootste van Italië.
• Het kasteel werd later een gevangenis, en van het zestiende-eeuwse portaal resteert een ingang met een maskeron in de Via delle Carceri.