Omschrijving
Het aartsbisschoppelijk paleis (Palazzo Arcivescovile) is de zetel van de aartsbisschop van Messina, op de hoek van de via Garibaldi en de via I Settembre, zo'n honderd meter van de kathedraal: een gebouw uit 1924 op de plek van het oude bisschoppelijk paleis, al in de Normandische tijd de zetel van de bisschoppen.
Het huidige paleis, met het aangebouwde seminarie, werd ontworpen door ingenieur Enrico Fleres en in 1915 door Rome goedgekeurd. In 1924 werd het ingewijd door monseigneur Angelo Paino, die er woonde voordat hij zich terugtrok in het nieuwe seminarie.
De geschiedenis ervan is er een van verwoesting en wederopstanding. Na de aardbeving van 1783 werd het herbouwd door Francesco Saverio Basile; in 1848 werd het tijdens de revolutionaire opstanden in brand gestoken en, provisorisch hersteld, doorstond het gedeeltelijk de aardbeving van 1908.
De oorsprong is heel oud: in 1060 verbleef hier de Grote Graaf Rogier, die hier een kruis teruggaf dat drie edelen uit Messina hadden geschonken; het werd later bewaard in de klokkentoren van de kerk van San Nicolò, die in het bisschoppelijk paleis was opgenomen.
Het huidige paleis, met het aangebouwde seminarie, werd ontworpen door ingenieur Enrico Fleres en in 1915 door Rome goedgekeurd. In 1924 werd het ingewijd door monseigneur Angelo Paino, die er woonde voordat hij zich terugtrok in het nieuwe seminarie.
De geschiedenis ervan is er een van verwoesting en wederopstanding. Na de aardbeving van 1783 werd het herbouwd door Francesco Saverio Basile; in 1848 werd het tijdens de revolutionaire opstanden in brand gestoken en, provisorisch hersteld, doorstond het gedeeltelijk de aardbeving van 1908.
De oorsprong is heel oud: in 1060 verbleef hier de Grote Graaf Rogier, die hier een kruis teruggaf dat drie edelen uit Messina hadden geschonken; het werd later bewaard in de klokkentoren van de kerk van San Nicolò, die in het bisschoppelijk paleis was opgenomen.