Omschrijving
De Basiliek-Heiligdom van Antonius van Padua, aan de Via Santa Cecilia, is het grote Antoniusheiligdom van de stad, verbonden met de heilige Annibale Maria Di Francia, de priester van de armen en de wezen. Ingewijd in 1926, was het de eerste gemetselde kerk die na de aardbeving van 1908 in het hart van de stad werd gebouwd.
De gevel is van steen uit Melilli, met in het midden de grote gouden tekst van het evangelievers ‘Rogate ergo Dominum messis’: het is de eerste kerk ter wereld die is gewijd aan het gebed om roepingen. In de nissen naast de ingang staan bronzen beelden van de evangelisten Lucas en Matteüs.
Het driebeukige interieur is helemaal versierd met stucwerk en schilderingen. Op de gewelven met fresco’s van Rosario Spagnoli herken je de Ark van Noach, Judit en Holofernes, koningin Ester en de profeet Elia op de vurige wagen. In de crypte rust het lichaam van de heilige Annibale.
Naast de kerk bouwt het museum op schaal de wijk Avignone na, met zijn steegjes, werkplaatsen en de kamer van de heilige. In de vitrines liggen gereedschappen uit de werkplaatsen, herinneringen aan pater Annibale en twee kazuifels die Johannes Paulus II heeft gedragen.
De basiliek staat precies op de plek van de wijk Avignone, een arme en beruchte buurt, waar Annibale in 1878 de armsten begon te helpen. Na de aardbeving schonk Pius X hem een barakkenkerk, die in de nacht van 26 op 27 april 1919 door een mysterieuze brand werd verwoest.
Terwijl de barak brandde, riep een vrouw uit het volk dat pater Francia er nu een helemaal van goud zou bouwen. Twee jaar later werd de eerste steen gelegd van de huidige basiliek.
De band met Antonius komt van het ‘Brood van Sint-Antonius’. Tijdens een cholera-epidemie beloofde een weduwe een gift voor het brood van de wezen als zij en haar kinderen gered werden; toen haar gebed werd verhoord, hield ze woord, en pater Annibale verspreidde de devotie over de hele wereld.
Op 12 en 13 juni trekken duizenden pelgrims langs het beeld van de heilige, en de zondag daarna draagt een 7 meter hoge wagen het in processie door de stad.
De gevel is van steen uit Melilli, met in het midden de grote gouden tekst van het evangelievers ‘Rogate ergo Dominum messis’: het is de eerste kerk ter wereld die is gewijd aan het gebed om roepingen. In de nissen naast de ingang staan bronzen beelden van de evangelisten Lucas en Matteüs.
Het driebeukige interieur is helemaal versierd met stucwerk en schilderingen. Op de gewelven met fresco’s van Rosario Spagnoli herken je de Ark van Noach, Judit en Holofernes, koningin Ester en de profeet Elia op de vurige wagen. In de crypte rust het lichaam van de heilige Annibale.
Naast de kerk bouwt het museum op schaal de wijk Avignone na, met zijn steegjes, werkplaatsen en de kamer van de heilige. In de vitrines liggen gereedschappen uit de werkplaatsen, herinneringen aan pater Annibale en twee kazuifels die Johannes Paulus II heeft gedragen.
De basiliek staat precies op de plek van de wijk Avignone, een arme en beruchte buurt, waar Annibale in 1878 de armsten begon te helpen. Na de aardbeving schonk Pius X hem een barakkenkerk, die in de nacht van 26 op 27 april 1919 door een mysterieuze brand werd verwoest.
Terwijl de barak brandde, riep een vrouw uit het volk dat pater Francia er nu een helemaal van goud zou bouwen. Twee jaar later werd de eerste steen gelegd van de huidige basiliek.
De band met Antonius komt van het ‘Brood van Sint-Antonius’. Tijdens een cholera-epidemie beloofde een weduwe een gift voor het brood van de wezen als zij en haar kinderen gered werden; toen haar gebed werd verhoord, hield ze woord, en pater Annibale verspreidde de devotie over de hele wereld.
Op 12 en 13 juni trekken duizenden pelgrims langs het beeld van de heilige, en de zondag daarna draagt een 7 meter hoge wagen het in processie door de stad.